Artyści wobec Majdanu

logoW ramach cyklu spotkań z artystami organizowanego wokół aktualnej wystawy kolekcji „W niedalekiej przyszłości”, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza na rozmowę z artystami bezpośrednio zaangażowanymi w konflikt na kijowskim Majdanie: Żanną Kadyrową, Mykolą Ridnym, Ladą Nakonieczną, Oleksijem Radynskim i Tomasem Rafą.

Kiedy? 29 kwietnia, godz. 18.00.

Read more of this post

Наталія Стець: Декілька слів про козака з Бойківщини

Декілька слів про нашого героя – Михайла Гаврилюка. Над козаком з Бойківщини по-звірячому познущались міліціянти спецпідрозділу Беркут. Майже кожен українець бачив ролики та фотографії з оголеним Михайлом, якого били та принижували. Однак беркутівцям не вдалося відібрати в нього гідність. Сьогодні Гаврилюк для хлопців став героєм, а для молодих українок – ідолом.  Біля розташування Козацької сотні, котра охороняє барикади зі сторони Хрещатика, натовп людей, що хочуть сфотографувати Михайла; дівчата стоять у черзі, щоб обійняти чи посміхнутися до нього, подарувати подарунок чи навіть пропозиціями одружитись. Козаки, з метою забезпечення  своєму скромному та сором’язливому другові хоча б трохи спокою, блокують проходи до намету, забороняють знімати його на камеру та фотографувати, а також питаються дозволу Михайла на його відвідини.

mychajlo2

Мені вдалося поспілкуватись з Михайлом за сприяння мого батька та дядька (вони члени Козацької сотні), а також фонду „Відкритий діалог”, для якого я (як волонтер) збираю інформацію про поранених у протистояннях на вул. Грушевського. Михайло показав мені багато синців після того, як побили його беркутівці, а також рани на обличчі та шиї від вибухаючих у повітрі гранат, які вже гояться. Детально розповів про події, під час яких потрапив у  полон беркутівців, яких він сам називає тваринами. Але тепер він нікому не хоче мститися. Каже, що Бог їх осудить. Він шкодує тільки козацького оселедця, якого відтяли йому тупим інструментом. Сьогодні він багато посміхається, працює на Майдані й не має наміру його залишати аж до перемоги. На запитання про те, що для нього значить перемога, відповів: „Україна, якою буде правити добрий, чесний та відважний КОЗАК”.

Коханий, скромний наш Михайло. 🙂

Наталія Стець

Переклад: Кінга Мірска

Стаття польською

mychajlo1

Uniwersytet Warszawski dla Euromajdanu

Wszyscy wiemy i widzimy, co dzieje się na Majdanie oraz na całej Ukrainie. Wydania specjalne w polskiej telewizji poświęcone są sytuacji naszych wschodnich sąsiadów.

Nie jest tajemnicą, że nasz projekt „UAp Kulturę!” rośnie w siłę dzięki osobom zainteresowanym kulturą Ukrainy. Nie pozostajemy obojętni na to, co dzieje się na Majdanie. Wszyscy starają się monitorować wydarzenia na Ukrainie, przekazywać najświeższe i najważniejsze informacje, dbać o to, by ofiar było jak najmniej. Jednak ilość poszkodowanych jest ciągle bardzo duża. Wielu z nas ma na Ukrainie swoich bliskich, przyjaciół, kolegów.

UW dla euromajdanu Read more of this post

Moje wspomnienie jesiennej Ukrainy, cz. II

6.10.2013 r.

Dzień drugi mojej wycieczki rozpoczął się od wizyty na cmentarzu, który znajduje się niedaleko charkowskiego lotniska. Nie wiem czy wiecie, ale na Ukrainie popularnym zwyczajem jest zostawianie na grobach kwiatów i… słodyczy. Lampki są raczej rzadkością. Sam cmentarz jest w bardzo złym stanie, ale przejdźmy może do nieco weselszej części wyprawy.

Kolejny punkt programu to Ecopark na obrzeżach miasta. Naszym głównym celem była wystawa chryzantem, ale samo miejsce jest takim mini-ZOO. Zwierzaki trzymane są w klatkach, ale mają fajne warunki. Co ciekawe, nawet tak niebezpieczne zwierzęta jak tygrysy nie są za bardzo oddalone od ludzi. Oczywiście są ogrodzone, ale dodatkowe barierki znajdują się bardzo blisko klatek.

W weekendy zjeżdżają tam tłumy ludzi, bardzo ciężko jest znaleźć miejsce parkingowe.

Tutaj parę zdjęć z wystawy oraz wizyty u mieszkańców Ecoparku.

DSC00865 Read more of this post

Moje wspomnienie jesiennej Ukrainy, cz. I

Hej! Z tej strony Kinga. Miesiąc temu wróciłam z wizyty u mojej rodziny na Ukrainie. Spisałam dla Was najważniejsze i najciekawsze dni, coby nie zanudzać Was prywatą. Wielu moich znajomych jest ciekawych Charkowa i Sum, ponieważ miasta te nie są aż tak „popularne” pod względem wycieczkowym jak Kijów czy Lwów. Pokażę Wam, że warto przeznaczyć swój urlop na wyprawę w tamte strony. Zapraszam do lektury!

5.10.2013 r.

Jestem już w Charkowie. Po ok. półtoragodzinnym locie znalazłam się na lotnisku Charków-Osnowa, skąd odebrał mnie kuzyn. Droga z lotniska trwała mniej więcej pół godziny (jechałam samochodem). Samo lotnisko znajduje się ok. 14 km od ścisłego centrum miasta, jest małe – w strefie bezcłowej znajdują się 2 sklepy na krzyż i kawiarnia, gdzie można zjeść całkiem niezłe, podgrzewane croissanty. Także dziewczyny – nie szykujcie się na upolowanie wymarzonych perfum po okazyjnej cenie .;)

Będąc jeszcze na lotnisku w Warszawie miałam okazję przyłapać piękną parę na spotkaniu o zachodzie Słońca. 🙂

litaky Read more of this post

Ta cudowna mozaika…

Jest studentką Uniwersytetu Wrocławskiego oraz dziennikarką uniwersyteckiego radia Uniradio. Prowadzi audycję poświęconą ukraińskiej muzyce pt. „Kozacka Nuta”. Audycji towarzyszy blog, na którym zamieszcza newsy, tłumaczenia piosenek, zestawianie utworów z audycji i ciągle pracuje nad stworzeniem biografii artystów. Z Natalią Kościńską rozmawiała Kinga Mirska, Redaktorka UAp Kulturę.

kozacka nuta

Read more of this post

Ukraińskie prawosławie wczoraj i dziś – cz. 2

Dziś kolejna porcja wiadomości o historii ukraińskiego prawosławia.

Rok 1051. Pierwsza próba autokefalii

Już wówczas metropolia kijowska próbowała dążyć do autokefalii (z gr. kefaległowa i autos – sam), czyli pewnej cerkiewnej niezależności.

W czasach Jarosława Mądrego sobór wybrał na metropolitę duchownego nie z Bizancjum, a z Ławry (Iłariona, którego Konstantynopol nie uznał).

sofia

Sobór Mądrości Bożej w Kijowie (XI w.) – świątynia katedralna metropolii kijowskiej w czasach Jarosława I Mądrego. Przebudowana w XVII w., najbardziej charakterystycznymi cechami przebudowy są barokowe wieżyczki oraz zdobienia okien.

W połowie XII w. odbyła się kolejna próba utworzenia autokefalii. Tym razem metropolitą został filozof i teolog Kliment Smolatycz z Kijowszczyzny. Zrozumiałym jest, że on również nie został przyjęty przez Bizancjum.

Rok 1325. Metropolita przenosi się do Moskwy

Gdy znaczenie Kijowa osłabło przez konflikty książąt (Światopełka, Mścisława i Jarosława – przyp. tłum.) własną metropolię zechciały mieć także Halicz i Suzdal. Konstantynopol żadnemu z nich nie przyznał statusu metropolii. Centrum wielkiego terytorium prawosławnego (od Morza Białego po Czarne i dalej) nadal pozostał Kijów.

bj

Cerkiew św. Pantelejmona pod Haliczem (z poł. XIII wieku) -jedna z najstarszych świątyń Galicji, jedyna zachowana cerkiew z czasów Księstwa Halicko-Wołyńskiego.

W 1240 r. po najeździe Batu-Chana, metropolita kijowski zginął – tak jak reszta kijowian – pod ruinami Cerkwi Dziesięcinnej lub opuścił miasto.

Kolejni metropolici kijowscy i całej Rusi coraz częściej odwiedzali Włodzimierz (nad Klaźmą) i Suzdal, które znajdowały się niedaleko Ordy.

Tamtejsza władza, otrzymawszy pozwolenie od Złotej Ordy, kierowała Kijowem i przyległymi ziemiami pretendując do miana „dziedzictwa kijowskiego” i wciąż potrzebując duchownego uzasadnienia swoich ambicji.

Jak było dalej z przenosinami do Moskwy? O tym w kolejnej części tłumaczenia.

Tekst oryginalny: Pawło Sołodźko

www.istpravda.com.ua (Історія і сучасність українського православ’я. СТАТИСТИКА)

Tłumaczenie: Kinga Mirska

%d blogerów lubi to: